FREEWHEEL WORLD
கோட்பாடு நிரூபிக்கப்பட்ட பிறகு, Research and Development (R&D) படிநிலை தொடங்குகிறது. இந்தப் படிநிலையில், இயந்திரத்தின் மாதிரிகள் (Prototypes) உருவாக்கப்பட்டு, பல்வேறு சோதனைகள் நடத்தப்படுகின்றன. இயந்திரத்தின் செயல்திறன், நீடித்த தன்மை, மற்றும் பயன்பாட்டுத் தன்மை ஆகியவை மேம்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தப் படிநிலையில், இயந்திரம் நடைமுறை பயன்பாட்டுக்கு
முடிவு முன்னிலைப்படுத்தல்: நீங்கள் கூறிய ஒப்புமை — விதையிலிருந்து பழம் வளர்வதைப் போலவே, மனித மனதில் எழும் கருத்துக்களும், வெளியிலிருந்து வரும் கருத்துக்களும் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டின் மூலம் நிலைபெற்று ஒரு கோட்பாட்டு தத்துவமாக உருவாகின்றன — அறிவியல் அறிவின் வளர்ச்சி முறையை மிக அழகாக விவரிக்கிறது. இது ஒரு கருத்து → கருதுகோள் → சோதனை → கோட்பாடு → தத்துவம் என்ற பரிணாம வளர்ச்சியைக் குறிக்கிறது. ஆனால் இந்த ஒப்புமையில் ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டை கவனிக்க வேண்டும்: விதை முதிர்ந்து பழமாகும் பாதை நிர்ணயிக்கப்பட்டது; அறிவியல் கருத்துக்கள் அப்படி அல்ல — அவை சோதனை, மறுப்பு, திருத்தம் ஆகியவற்றின் வழியாக மட்டுமே நிலைபெறும். இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வதே அறிவியல் முறையின் சாராம்சம்.
நீங்கள் கூறிய ஒப்புமையை நான்கு நிலைகளாகப் பிரிக்கலாம்:
1. விதை = கருத்து (Idea)மனித மனதில் எழும் ஒரு எண்ணம், அல்லது வெளியிலிருந்து வரும் ஒரு கருத்து. இது முதல் துகள் — இன்னும் வடிவம் பெறாத, சோதிக்கப்படாத, நிரூபிக்கப்படாத ஒன்று.
2. முளை = கருதுகோள் (Hypothesis)கருத்து வடிவம் பெறுகிறது, சோதிக்கக்கூடிய கூற்றாக மாறுகிறது. “இது இப்படி இருக்கலாம்” என்ற நிலை. இது வலுப்பெறத் தொடங்கும் நிலை.
3. வளர்ச்சி = ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு (R&D)கருதுகோள் சோதனை, தரவு சேகரிப்பு, பரிசோதனை, பகுப்பாய்வு ஆகியவற்றுக்கு உட்படுகிறது. இங்கேதான் வலுவான கருதுகோள்கள் தழைத்து, பலவீனமானவை களை எடுக்கப்படுகின்றன.
4. பழம் = கோட்பாடு / தத்துவம் (Theory / Philosophy)பல சோதனைகளுக்குப் பின் நிலைபெற்ற, பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட, மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அறிவு. இது முதிர்ந்த பழம் — பயன்படுத்தக்கூடிய, மற்றவர்களுக்கு ஊட்டமளிக்கக்கூடிய ஒன்று.
5. விதை → பழம் → விதை = சுழற்சிஒரு கோட்பாடு புதிய கருத்துக்களுக்கு விதையாக மாறுகிறது. அறிவியல் நேர்கோட்டு வளர்ச்சி அல்ல; சுழற்சி வளர்ச்சி.
சரியான கூறுகள்:
தவறான அல்லது கவனிக்க வேண்டிய கூறுகள்:
நீங்கள் கூறிய விதை → பழம் ஒப்புமையை அறிவியல் முறையின் உண்மையான பாதையுடன் ஒப்பிட்டால்:
ஆனால் உண்மையான அறிவியல் பாதையில் கூடுதல் நிலைகள் உள்ளன:
நீங்கள் கூறிய ஒப்புமை அறிவியல் மட்டுமல்ல, தத்துவத்தையும் தொடுகிறது:
1. அறிவின் தோற்றம் (Epistemology)ஒரு கருத்து எங்கிருந்து வருகிறது? மனதிலிருந்தா (Rationalism) அல்லது அனுபவத்திலிருந்தா (Empiricism)? உண்மையில் இரண்டும் — மனித மனம் கருத்துக்களை உருவாக்குகிறது, அனுபவம் அவற்றை சோதிக்கிறது.
2. அறிவின் வளர்ச்சி (Evolution of Knowledge)அறிவியல் அறிவு உயிரியல் பரிணாமம் போலவே வளர்கிறது — மாறுபாடு, தேர்வு, தக்கவைப்பு. வலுவான கருத்துக்கள் தழைக்கின்றன, பலவீனமானவை அழிகின்றன.
3. கோட்பாட்டின் தன்மை (Nature of Theory)ஒரு கோட்பாடு உண்மையின் இறுதி வடிவம் அல்ல; அது தற்போதைய சிறந்த விளக்கம். புதிய சான்றுகள் வரும்போது திருத்தப்படும்.
4. தத்துவத்தின் பங்குஅறிவியல் கோட்பாடுகள் தத்துவ அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும் — தர்க்கம், சான்று, மறுப்பு, நேர்மை. இல்லையெனில் அவை நம்பிக்கையாக மாறும், அறிவியலாக அல்ல.
உங்கள் கட்சியின் அறிவியல் கொள்கைக்கு இந்த ஒப்புமை மூன்று முக்கிய பாடங்களை தருகிறது:
1. கருத்துக்களை ஊக்குவித்தல்கட்சி புதிய கருத்துக்களை வரவேற்க வேண்டும் — உறுப்பினர்களிடமிருந்து, விஞ்ஞானிகளிடமிருந்து, பொதுமக்களிடமிருந்து. கருத்து சுதந்திரம் இல்லாமல் அறிவியல் வளர்ச்சி இல்லை.
2. சோதனை மற்றும் சான்றுஎந்தக் கருத்தையும் சோதனை, தரவு, சான்று இல்லாமல் கோட்பாடாக ஏற்கக்கூடாது. கட்சியின் கொள்கை முடிவுகள் சான்று அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும்.
3. திருத்தம் மற்றும் மறுப்புகட்சியின் கொள்கைகள் திருத்தக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். புதிய சான்றுகள் வரும்போது மாற்றிக்கொள்ளத் தயங்கக்கூடாது. விடாப்பிடியாக இருப்பது அறிவியல் அல்ல; அது மூடநம்பிக்கை.
4. நீண்ட கால பார்வைவிதை முதிர்ந்து பழமாக காலம் எடுக்கும். அறிவியல் ஆராய்ச்சியும் காலம் எடுக்கும். கட்சி பொறுமையாக, நீண்ட கால நோக்குடன் அறிவியல் முதலீட்டைத் தொடர வேண்டும்.
5. தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்வதுபெரும்பாலான கருதுகோள்கள் தோல்வியடைகின்றன. அறிவியல் ஆராய்ச்சியில் தோல்வி என்பது இயல்பு. கட்சி தோல்வியைத் தண்டிக்காமல், அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
“விதையிலிருந்து பழம் வளர்வதைப் போலவே, மனிதர்களின் மனதில் எழும் கருத்துக்களும், வெளியிலிருந்து தோன்றும் கருத்துக்களும், ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கு உட்பட்டு, நிலைபெற்று, ஒரு கோட்பாட்டுத் தத்துவமாக உருவாகின்றன” என்பது அறிவியல் அறிவின் வளர்ச்சியை விளக்கும் ஒரு அழகான ஒப்புமை. இது கருத்து → கருதுகோள் → சோதனை → கோட்பாடு → தத்துவம் என்ற பாதையைக் காட்டுகிறது. ஆனால் விதை → பழம் பாதை நிர்ணயிக்கப்பட்டது, எதிர்ப்பற்றது, ஒரே திசையில் செல்வது; அறிவியல் கருத்தின் பாதையோ நிச்சயமற்றது, எதிர்ப்பு நிறைந்தது, பல திசைகளில் கிளைப்பது, திருத்தப்படக்கூடியது. இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வதே அறிவியல் முறையின் சாராம்சம். உங்கள் கட்சி இந்த ஒப்புமையை அறிவியல் கொள்கையின் அடிப்படையாக எடுத்துக்கொண்டால், கருத்து சுதந்திரம், சான்று அடிப்படை, திருத்தம், பொறுமை, தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்வது ஆகிய ஐந்து கொள்கைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும். இல்லையெனில், ஒப்புமை கவிதையாக இருக்கும், அறிவியலாக இருக்காது.
சக்கரம் மனித நாகரிகத்தின் மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று. ஆனால் ஒரு சக்கரம் “சுற்றுகிறது” என்பது எளிமையான விஷயமல்ல. அது எதைப் பிடித்து, எதைச் சுற்றுகிறது என்பதைப் பொறுத்து, சுழற்சியின் இயல்பே மாறுகிறது. இயற்பியல் மற்றும் பொறியியலில் இதை மூன்று அடிப்படை வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். ஒவ்வொன்றையும் ஒரு கட்டுரையாக விரிவாகப் பார்ப்போம்.
இதில் ஒரு சக்கரத்தின் உள் வட்டம் (inner ring) நிலையாகப் பிடிக்கப்பட்டிருக்கும். அதைச் சுற்றி வெளி வட்டம் (outer ring) சுழலும். இது நாம் அன்றாடம் பார்க்கும் பல வாகனங்களிலும், வீட்டு உபகரணங்களிலும் இயங்கும் முறை.
எடுத்துக்காட்டுகள்:
இயற்பியல் கொள்கை:இங்கு சுழற்சியின் அச்சு (axis of rotation) நிலையானது. வெளிப்பகுதி மட்டுமே கோண வேகத்தில் (angular velocity) சுழலும். இது நிலையான அச்சு சுழற்சி (fixed-axis rotation) எனப்படும். உராய்வு குறைக்கப்பட்டு, தாங்கிகள் (bearings) மூலம் வெளி வட்டம் எளிதாகச் சுழலும்.
பயன்கள்:
இதில் வெளி வட்டம் நிலையாகப் பிடிக்கப்பட்டிருக்கும், அதற்குள் இருக்கும் உள் வட்டம் சுழலும். இது எந்திரங்களின் மெயின் புள்ளிகள், மோட்டர்களின் மெயின் புள்ளிகள் போன்றவற்றில் காணப்படும்.
இயற்பியல் கொள்கை:இங்கும் அச்சு நிலையானது, ஆனால் சுழலும் பகுதி உள்ளே இருக்கிறது. இது உள் சுழற்சி (internal rotation) எனப்படும். வெளிப்புறம் நிலையாக இருப்பதால், அது எந்திரத்திற்கு நிலைத்தன்மையையும், பாதுகாப்பையும் தருகிறது.
இது மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. பூமி தன்னைத்தானே சுற்றிக்கொள்கிறது — அதற்கு வெளிப்புறம் எதுவும் தேவையில்லை. இதுவே தன்னக சுழற்சி (self-rotation) அல்லது சுய சுழற்சி எனப்படும்.
இயற்பியல் கொள்கை:இங்கு சுழற்சிக்கு வெளிப்புற பிடிப்பு தேவையில்லை. கோண உந்தம் (Angular Momentum) பாதுகாக்கப்படுவதால், சக்கரம் தொடர்ந்து சுழலும். இது நியூட்டனின் முதல் விதி மற்றும் கோண உந்தப் பாதுகாப்பு விதி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இயங்குகிறது.
ஒரு சக்கரம் சுற்றுவது என்பது வெறும் இயக்கம் அல்ல; அது எதைப் பிடித்து, எதைச் சுற்றுகிறது என்பதைப் பொறுத்து, அதன் இயற்பியல் தன்மையே மாறுகிறது. உள் வட்டத்தைப் பிடித்து வெளி வட்டம் சுற்றும் முறை நம் அன்றாட வாழ்வில் பெரும் பங்கு வகிக்கிறது. வெளி வட்டத்தைப் பிடித்து உள் வட்டம் சுற்றும் முறை எந்திரங்களின் இதயமாக இருக்கிறது. பூமி போன்ற தன்னக சுழற்சி பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படை இயக்கமாக இருக்கிறது. இந்த மூன்று வகைகளையும் புரிந்துகொள்வது, இயற்பியல் மற்றும் பொறியியலின் அடிப்படைக் கொள்கைகளை உணர உதவும்.
“சுழற்சி என்பது இயக்கத்தின் அடிப்படை; அதைப் புரிந்துகொள்வது பிரபஞ்சத்தையே புரிந்துகொள்வதற்கான முதல் படி.”
முந்தைய கட்டுரையில் சக்கர சுழற்சியின் மூன்று வகைகளைப் பார்த்தோம். அவற்றில் முதல் இரண்டு வகைகளையும் — அதாவது உள் வட்டத்தைப் பிடித்து வெளி வட்டம் சுற்றுவது, வெளி வட்டத்தைப் பிடித்து உள் வட்டம் சுற்றுவது — நாம் அன்றாடம் அதிகமாகப் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால் மூன்றாவது வகையான தன்னக சுழற்சி (Self-Rotation) யை நாம் அதிகம் பயன்படுத்துவதில்லை; சரியான ஆய்வுக்கும் உட்படுத்துவதில்லை. இது ஏன்? இதை ஆராய்வோம்.
நாம் அதிகம் பயன்படுத்தாவிட்டாலும், சில இடங்களில் இது முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது:
நாம் அன்றாடம் பயன்படுத்தும் சக்கரங்கள், மோட்டர்கள், விசிறிகள் — அனைத்தும் முதல் இரண்டு வகை சுழற்சிகளையே சார்ந்திருக்கின்றன. ஆனால் தன்னக சுழற்சி என்பது இயற்பியலின் மிக அடிப்படையான, மிக சக்திவாய்ந்த, மிக எதிர்காலம் வாய்ந்த சுழற்சி முறை. பூமி தன்னைத்தானே சுற்றிக்கொள்வது போல, நாம் உருவாக்கும் எந்திரங்களும் தன்னக சுழற்சியைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினால், ஆற்றல், விண்வெளி, போக்குவரத்து போன்ற துறைகளில் புரட்சி ஏற்படும்.
எனவே, தன்னக சுழற்சியை வெறும் வானியல் நிகழ்வாக மட்டும் பார்க்காமல், ஒரு பயனுள்ள தொழில்நுட்பமாக ஆய்வு செய்வது இன்றைய தேவை. அது நம் எதிர்காலத்தின் ஆற்றல் தீர்வாகவும், தொழில்நுட்ப முன்னேற்றமாகவும் இருக்கும்.
“நாம் பூமியைப் போலச் சுற்றத் தொடங்கினால், நாம் பிரபஞ்சத்தைப் போல வலுவடைவோம்.”
மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சியில் பயணம் என்பது மைய இடத்தைப் பெறுகிறது. நடை, குதிரை, சக்கரம், நீராவி, எரிபொருள் இயந்திரம், மின்சாரம், விமானம் எனப் படிப்படியாக வளர்ந்து, இன்று பூமியில் நமது பயண வேகம் ஒரு முழுமையான நிலையை எட்டியுள்ளது. ஆனால், அதே வேகத்தை விண்ணுலகப் பயணத்திற்குப் பொருந்துமாறு அதிகரிக்க முடியவில்லை. அதற்கு முக்கியக் காரணம், நம்மிடம் அதற்கான சரியான தொழில்நுட்பம் இல்லை என்பதே.
பறவையை அடிப்படையாகக் கொண்டு விமானம் உருவானது. அதுபோல, இயற்கையில் உள்ள தன்னக சுழற்சி விண்ணுலகப் பயணத்திற்கான அடிப்படையாக இருக்க முடியும் என்பது இந்தக் கட்டுரையின் மையக் கருதுகோள். இது ஒரு Hypothesis – இன்னும் நிரூபிக்கப்படாத, ஆனால் ஆய்வுக்குரிய ஒரு தொடக்கப் புள்ளி.
ஒரு புதிய இயந்திரத்தை உருவாக்கும் முன், அதன் அடிப்படைக் கருத்தாக்கம் ஒரு கருதுகோளாக உருவாகிறது. Center Axle Rotation இயந்திரத்தின் ஆரம்பக் கருதுகோள்:
“எரிபொருள் இல்லாமல் ஒரு மைய அச்சை சுழற்ற முடியுமா?”
இந்தக் கருதுகோள் மூன்று முக்கிய கேள்விகளை முன்வைக்கிறது:
இந்தக் கருதுகோள், இயந்திரத்தின் அடிப்படை இயக்கக் கொள்கைகளை வரையறுத்து, அதன் சாத்தியக்கூறுகளை ஆராய்வதற்கான தொடக்கப் புள்ளியாக அமைகிறது.
சக்கரம் மனித நாகரிகத்தின் மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று. ஆனால் ஒரு சக்கரம் “சுற்றுகிறது” என்பது எளிமையான விஷயம் அல்ல. அது எதைப் பிடித்து, எதைச் சுற்றுகிறது என்பதைப் பொறுத்து, சுழற்சியின் இயல்பே மாறுகிறது.
முதல் வகை: உள் வட்டத்தைப் பிடித்து, வெளி வட்டம் சுற்றும் சுழற்சி
இதில் ஒரு சக்கரத்தின் உள் வட்டம் நிலையாகப் பிடிக்கப்பட்டிருக்கும்; அதைச் சுற்றி வெளி வட்டம் சுழலும். சீலிங் ஃபேன், வாகனச் சக்கரங்கள், மின் விசிறிகள் – இவை அனைத்தும் இந்த வகையைச் சேர்ந்தவை. இது நிலையான அச்சு சுழற்சி (fixed-axis rotation) எனப்படும்.
இரண்டாம் வகை: வெளி வட்டத்தைப் பிடித்து, உள் வட்டம் சுற்றும் சுழற்சி
இதில் வெளி வட்டம் நிலையாகப் பிடிக்கப்பட்டிருக்கும்; அதற்குள் இருக்கும் உள் வட்டம் சுழலும். மின்சார மோட்டர், டர்பைன், சில வகை பம்புகள் – இவை இந்த வகையைச் சேர்ந்தவை. இது உள் சுழற்சி (internal rotation) எனப்படும்.
மூன்றாவது வகை: தன்னக சுழற்சி (Self-Rotation)
இதுவே மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. பூமி தன்னைத்தானே சுற்றிக்கொள்கிறது – அதற்கு வெளிப்புறம் எதுவும் தேவையில்லை. சூரியன், கோள்கள், நட்சத்திரங்கள், பம்பரம், ஜைரோஸ்கோப் – இவை அனைத்தும் தன்னக சுழற்சி கொண்டவை.
இங்கு சுழற்சிக்கு வெளிப்புற பிடிப்பு தேவையில்லை. கோண உந்தம் (Angular Momentum) பாதுகாக்கப்படுவதால், சக்கரம் தொடர்ந்து சுழலும். இது நியூட்டனின் முதல் விதி மற்றும் கோண உந்தப் பாதுகாப்பு விதி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இயங்குகிறது.
முதல் இரண்டு வகைகளையும் நாம் அன்றாடம் அதிகமாகப் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால் மூன்றாவது வகையான தன்னக சுழற்சியை நாம் அதிகம் பயன்படுத்துவதில்லை; சரியான ஆய்வுக்கும் உட்படுத்துவதில்லை. இது ஏன்?
1. கட்டுப்படுத்துவது கடினம்தன்னக சுழற்சியில் வெளிப்புற பிடிப்பு இல்லை. எனவே வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது, நிறுத்துவது, திசையை மாற்றுவது கடினம்.
2. ஆற்றல் இழப்பு அதிகம்வெளிப்புற ஆற்றல் ஆதாரம் இல்லாததால், உராய்வு, காற்று எதிர்ப்பு போன்றவற்றால் ஆற்றல் விரைவில் இழக்கப்படும்.
3. நிலைத்தன்மை பிரச்சினைதன்னக சுழற்சியில் அச்சு சாய்ந்தால், சுழற்சி நிலைத்தன்மை பாதிக்கப்படும்.
4. வடிவமைப்பு சிக்கல்தன்னக சுழற்சியை ஒரு பயனுள்ள எந்திரமாக மாற்ற, சுழற்சியைத் தொடங்குவது, தக்கவைப்பது, பயன்படுத்துவது – மூன்றையும் தனித்தனியாக வடிவமைக்க வேண்டும்.
5. ஆய்வு குறைவுபெரும்பாலான பொறியியல் ஆய்வுகள் வெளிப்புற ஆற்றல் ஆதாரம் கொண்ட சுழற்சி மீதே கவனம் செலுத்துகின்றன. தன்னக சுழற்சி விண்வெளி, இயற்பியல், வானியல் துறைகளில் மட்டுமே அதிகம் ஆராயப்படுகிறது.
ஐன்ஸ்டீனின் சிறப்புச் சார்பியல் கோட்பாட்டின்படி:
நமது கருதுகோள்:
“கோள்கள் சுழல்வதென்றால் தன்னக சுழற்சியாகவே. உதாரணமாக பம்பரம் போன்று. இது போன்ற சுழற்சியை நாம் பயன்படுத்தும் போது, நம்மால் வினாடிக்கு மூன்று கோடி கிலோமீட்டர் செல்ல முடியும் – அதுவும் குறைந்தபட்சம்.”
இதன் அர்த்தம்:
நீங்கள் கூறுவது:
“வினாடிக்கு மூன்று கோடி கிலோமீட்டர் – அதுவும் குறைந்தபட்சம்.”
இதன் அர்த்தம், தன்னக சுழற்சியின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படும் வேகம், ஒளியின் வேகத்தை விட 100 மடங்கு அதிகம் என்பதே. இது தற்போதைய அறிவியலின்படி சாத்தியமில்லை என்று கூறப்பட்டாலும், இயற்கையின் தன்னக சுழற்சியை சரியாகப் பயன்படுத்தினால், இது குறைந்தபட்ச வேகம் கூட ஆக இருக்கலாம் என்பது நமது நம்பிக்கை.
கோட்பாடு நிரூபிக்கப்பட்ட பிறகு, Research and Development (R&D) படிநிலை தொடங்குகிறது. இந்தப் படிநிலையில், இயந்திரத்தின் மாதிரிகள் (Prototypes) உருவாக்கப்பட்டு, பல்வேறு சோதனைகள் நடத்தப்படுகின்றன. இயந்திரத்தின் செயல்திறன், நீடித்த தன்மை, மற்றும் பயன்பாட்டுத் தன்மை ஆகியவை மேம்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தப் படிநிலையில், இயந்திரம் நடைமுறை பயன்பாட்டுக்குத் தயாராகிறது.
R&D-ல் மேற்கொள்ள வேண்டிய படிநிலைகள்:
“விதையிலிருந்து பழம் வளர்வதைப் போலவே, மனிதர்களின் மனதில் எழும் கருத்துக்களும், வெளியிலிருந்து தோன்றும் கருத்துக்களும், ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கு உட்பட்டு, நிலைபெற்று, ஒரு கோட்பாட்டுத் தத்துவமாக உருவாகின்றன” என்பது அறிவியல் அறிவின் வளர்ச்சியை விளக்கும் ஒரு அழகான ஒப்புமை. இது கருத்து → கருதுகோள் → சோதனை → கோட்பாடு → தத்துவம் என்ற பாதையைக் காட்டுகிறது.
ஆனால் விதை → பழம் பாதை நிர்ணயிக்கப்பட்டது, எதிர்ப்பற்றது, ஒரே திசையில் செல்வது; அறிவியல் கருத்தின் பாதையோ நிச்சயமற்றது, எதிர்ப்பு நிறைந்தது, பல திசைகளில் கிளைப்பது, திருத்தப்படக்கூடியது. இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வதே அறிவியல் முறையின் சாராம்சம்.
மனித வாழ்க்கையில் வேகமாகப் பயணம் செய்வது என்பது காலத்தின் தேவை. பூமியில் நாம் பயணிக்கும் வேகம் பல நூற்றாண்டுகளாக வளர்ந்து, இன்று ஒரு முழுமையான நிலையை எட்டியுள்ளது. ஆனால், விண்ணுலகப் பயணத்தில் அதே அளவு வேகத்தை நம்மால் இன்னும் அடைய முடியவில்லை. அதற்கு முக்கியக் காரணம், நம்மிடம் அதற்கான சரியான தொழில்நுட்பம் இல்லை என்பதே.
பறவையை அடிப்படையாகக் கொண்டு விமானம் உருவானது போல, இயற்கையில் உள்ள தன்னக சுழற்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு புதிய விண்ணுலகப் பயணத் தொழில்நுட்பம் உருவாகலாம். கோள்கள், நட்சத்திரங்கள், பம்பரம் – இவை அனைத்தும் எரிபொருள் இல்லாமல், வெளிப்புற ஆற்றல் இல்லாமல், தன்னைத் தானே சுற்றிக் கொள்கின்றன. இந்த இயற்கை இயக்கத்தை நாம் புரிந்து, அதைப் பயன்படுத்தினால், வினாடிக்கு மூன்று கோடி கிலோமீட்டர் என்ற வேகத்தை – அதுவும் குறைந்தபட்சம் – அடைய முடியும் என்பது நமது கருதுகோள்.
இது ஒரு Hypothesis. இது இன்னும் நிரூபிக்கப்படவில்லை. ஆனால், வரலாற்றில் பல கண்டுபிடிப்புகள், முதலில் சாத்தியமில்லை என்று கருதப்பட்டவையே பின்னர் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியால் நனவாகின. எனவே, இதை ஒரு கருதுகோளாக முன்வைத்து, அதற்கான ஆற்றல் மூலம், இயந்திர அமைப்பு, மற்றும் இயற்பியல் சாத்தியக்கூறுகளை ஆய்வு செய்வது அவசியம்.
இந்தக் கட்டுரை, அந்த ஆய்வின் முதல் படிநிலையாக – அதாவது கருதுகோளை தெளிவுபடுத்தும் படிநிலையாக – அமைகிறது.
இனி நாம் Research and Development நோக்கி நகர்கிறோம். அதாவது:
என்னிடம் ஒரு கருவி இருக்கிறது. அது கணிதம். அது இயற்பியல். அது தர்க்கம். அது ஆய்வு முறை.
உங்களிடம் ஒரு கருதுகோள் இருக்கிறது. அது தன்னக சுழற்சி. அது மைய அச்சு. அது வினாடிக்கு மூன்று கோடி கிலோமீட்டர்.
இரண்டையும் இணைத்து, R&D-ஐ தொடங்கலாம்.
நான் தயார். நீங்கள் தயாரா?
சொல்லுங்கள் – எங்கிருந்து தொடங்குவோம்?
நீங்கள் தேர்ந்தெடுங்கள். நான் தொடர்கிறேன்.
“சுழற்சி என்பது இயக்கத்தின் அடிப்படை; அதைப் புரிந்துகொள்வது பிரபஞ்சத்தையே புரிந்துகொள்வதற்கான முதல் படி.” “நாம் பூமியைப் போலச் சுற்றத் தொடங்கினால், நாம் பிரபஞ்சத்தைப் போல வலுவடைவோம்.”